„Zabrała swojego niewidomego męża do lasu…” 😱 😨
I zostawiła go tam, ponieważ wiedziała, że sam nie będzie w stanie wrócić.
Ale w wiosce nikt nie mógł uwierzyć w to, co wydarzyło się tamtej nocy.
Kobieta wróciła do domu z ulgą. Przez lata była zmęczona jego ciemnością — nie tą w jego oczach, lecz tą, która mieszkała w jego duszy. Mężczyzna nie był okrutny, ale jego obecność była ciężka, a milczenie — przytłaczające.
Tamtej nocy po raz pierwszy od długiego czasu spała spokojnie. Do północy.
Obudziła się z dziwnym uczuciem, że w domu coś się zmieniło. Ani jednego dźwięku, ale cisza była inna — gęsta, dusząca.
Wstała i podeszła do lustra. W odbiciu nie zobaczyła siebie. Na jej miejscu stał jej mąż. Te same białe oczy. Ten sam pusty wzrok. Kobieta krzyknęła i odwróciła się — ale pokój był pusty.
W lustrze mężczyzna poruszył się. Podniósł rękę…
Przeczytaj kontynuację historii w pierwszym komentarzu i dowiedz się, co czekało kobietę. 👇 👇 👇
Z wnętrza lustra powoli dotknął powierzchni, jakby była wodą.
— Zostawiłaś mnie w ciemności — rzekł jego głos — teraz ciemność znalazła ciebie.
Następnego dnia mieszkańcy wioski zauważyli, że kobieta już nie wychodzi z domu.
Po kilku dniach odważyli się wejść.
W domu panował porządek. Na stole stał jeden talerz. Łóżko było nienaruszone.
Tylko lustro było przykryte czarnym materiałem. Gdy podnieśli tkaninę, powierzchnia była podrapana od środka.
Dwiema rękami.
A w głębi lustra, ledwo widoczny, rysował się sylwetka kobiety, która biła od środka. Od tego czasu w wiosce mówiono: w lesie nikt się nie gubi. Niektórzy po prostu zamieniają się miejscami. 😨
